Lęk separacyjny u psa, objawy i leczenie

  • by
pies, lęk separacyjny

Twój pies dziwnie się zachowuje. Masz z nim problem. Sprawdź, czy nie cierpi na lęk separacyjny.

 

Psy na skutek udomowienia wytworzyły bardzo silną więź ze swoimi opiekunami i traktują swoich właścicieli jako własną grupę społeczną. W wyniku tych silnych więzi socjalnych niektóre zwierzęta bardzo źle znoszą rozłąkę. Pozostawione w domu mogą wyrządzać szkody materialne. Niszczą przedmioty, zanieczyszczają odchodami dom i uprzykrzają życie sąsiadom szczekaniem i wyciem.

Jeśli zauważyłeś u Swojego pupila niepokojące Cię zmiany. Przyjrzyj się uważnie jego zachowaniu. Może Twój pies pozostawiony samotnie w domu cierpi i wykazuje zaburzenia behawioralne. Zaburzenia te potocznie określane jako lęk separacyjny, mogą objawiać się na wiele sposobów. Jednym z nich jest niszczenie przedmiotów, które wielu opiekunów traktuje jako złośliwość, znudzonego zwierzaka.

 

Lęk separacyjny – objawy

 

Zwierzęta mające problem z separacją mogą objawiać nieprawidłowe zachowania. Zaburzenia snu, nadmierna aktywność i rosnąca agresja wskazują, że Twój pies ma problem. Inne niepokojące zachowania takie jak: przesadna pobudliwość, szczekanie, skomlenie, drapanie, lizanie łapy i sutków, oddawanie moczu pod siebie mogą być wynikiem zaburzeń behawioralnych. Objawy somatyczne to m.in.: biegunka, spadek odporności, wypadanie sierści, ślinienie, drżenie całego ciała, zianie i sapanie. Lek separacyjny może objawiać się zmianą w zachowaniu np. unikaniem kontaktu z innymi zwierzętami i depresją.

Objawem lęku separacyjnego jest też niszczenie przedmiotów, nadmierna wokalność – wycie, szczekanie, skomlenie i załatwianie potrzeb fizjologicznych na meble i dywany. Powodem do niepokoju jest nieprzyjmowanie pokarmów i próba wydostania się z domu – drapanie i obgryzanie drzwi. Wszystkie te zachowania mają miejsce, podczas samotnego pobytu psa w domu. Nie wszystkie zwierzęta wyrażają swój lęk w sposób, który jest widoczny dla właściciela. Żeby przekonać się, jak zwierzę zachowuje się podczas nieobecności opiekuna (w przypadku, gdy są somatyczne objawy np. nadmierna chorobliwość, osowiałość i zmiany w zachowaniu) przydatne będą nagrania pupila, podczas gdy zostaje sam.

 

Przyczyny powstawania zaburzeń behawioralnych

 

Czynniki wywołujące zaburzenia i lęk separacyjny mogą być wynikiem nieodpowiedniego traktowania psa lub mieć podłoże genetyczne. Od zaangażowania właściciela, czasu, jaki poświęca zwierzakowi i skali zaburzeń, zależy komfort życia psa, i opiekuna.
Niewłaściwa socjalizacja
Najczęstsze przyczyny zaburzeń to niewłaściwa adaptacja psa. Skłonność do reakcji lękowych pojawia się u szczeniaka około piątego miesiąca życia. Lęk stopniowo się powiększa i można go zaobserwować np. w kontaktach społecznych. Brak odpowiednich (pozytywnych) kontaktów z ludźmi, z innymi psami i różnorodnym środowiskiem zewnętrznym, negatywnie wpływa na delikatną psychikę młodego psa. Sprawia, że zwierzę staje się lękliwe i wycofane. Żeby zapobiegać tego typu sytuacjom, oswajaj psa ze światem zewnętrznym. Zabierając go w różne miejsca, dostarczasz mu pozytywnych bodźców. Stymulanty te są niezbędne do prawidłowego rozwoju Twojego pupila.

 

Predyspozycje dziedziczne

U pewnej grupy zwierząt występują genetyczne predyspozycje do zaburzeń lękowych. Zwierzęta te charakteryzują się podwyższoną wrażliwością sensoryczną (zdolnością reagowania na bodźce, o niskiej wartości stymulującej). Przesadna reakcja psa na nieznane mu bodźce jest trudna do wyeliminowana. Psy z predyspozycjami dziedzicznymi, nie powinny być wystawiane na sytuacje, które mogą wywołać stres. Stały rozkład dnia i odpowiednia opieka nad zwierzęciem, to najlepsza terapia przy nadwrażliwości sensorycznej. Jeśli Twoje zwierzę jest nadwrażliwe, zapewnij mu maksimum spokoju.

Choroba i ból

Chore i słabe psy uzależnione od opiekunów często wykazują lęk separacyjny. Takie zachowanie spowodowane jest nadmiernym przywiązaniem do właściciela, który chcąc ulżyć zwierzęciu w chorobie, otacza je wzmożoną opieką. Przesadna troska o zdrowie pupila może doprowadzić zwierzę do wyuczonej bezradności. Opiekując się Swoim chorym pupilem, pamiętaj o tym.

Przemoc

Zwierzęta doświadczające przemocy mogą wykazywać nadmierny lęk. Podwyższona wrażliwość, stres, którego doświadczyły, przyczyniają się różnego rodzaju zaburzeń behawioralnych. Masz psa, który reaguje lękiem na Twoje gesty i ton głosu. Postaraj się zachować spokój w każdej sytuacji. Twój stres i gniew wzbudza w nim jeszcze większe poczucie strachu, który prowadzi do niewłaściwego zachowania.

Traumatyczne przeżycia

Zaburzenia behawioralne często występują u zwierząt, które zostały porzucone. Zmiana miejsca zamieszkania, przeprowadzka, zmiana rytuałów i nowa grupa rodzinna mogą być przyczyną stresu. Adoptując lub przygarniając bezpańskiego psa, powinieneś liczyć się z tym, że zwierzę będzie zestresowane. Może mieć problemy z przystosowaniem się do nowych warunków i osób. Zapewniając mu spokój i poczucie bezpieczeństwa i właściwą opiekę, sprawisz, że zwierzę na nowo zaufa człowiekowi.

Zaburzone relacje

Niewłaściwe relacje na linii człowiek-zwierzę mogą być powodem wielu zaburzeń behawioralnych. Nadmiernie przywiązany i wyuczony bezradności pies, będzie wykazywał objawy lęku separacyjnego. Taka sytuacja może wystąpić nawet wtedy, kiedy właściciel opuszcza pomieszczenie, w którym przebywał do tej pory z psem. Nieprawidłowe relacje pomiędzy człowiekiem i zwierzęciem często wynikają z niewiedzy opiekunów. Niedoświadczony właściciel w początkowym okresie opieki nad pupilem otacza go nadmierną troską. Rozpieszczony i przyzwyczajony do fizycznej bliskości pies, przy każdej próbie wyjścia opiekuna może wykazywać niepokój. Jeżeli Twój zwierzak zachowuje się podobnie, już wiesz, co może być przyczyną.

 

Leczenie lęku – metody

 

Kontrola środowiska, modyfikacja zachowania i farmakoterapia to metody stosowane podczas leczenia zaburzeń behawioralnych. Modyfikacja zachowania to przede wszystkim, ustalenie stałego harmonogramu dnia i przestrzeganie ustalonych zasad. Stałe pory karmienia, spaceru, zabawy i nauki pomogą Twojemu psu oswoić się z zasadami panującymi w domu. Odpowiednia dawka aktywności fizycznej pomoże mu rozładować napięcie. Podczas spacerów wprowadź trening posłuszeństwa. Szkolenie powinno obejmować podstawowe komendy takie jak: siad, leżeć, zostań itp. Konsekwencja podczas nauki i pochwały za posłuszeństwo to najlepszy sposób na oduczenie zwierzaka niewłaściwych zachowań.

W trudniejszych przypadkach warto zasięgnąć porady behawiorysty, który zaleci odpowiednią terapię i pomoże wyeliminować niewłaściwe zachowania. Terapia związana z objawami lęku polega na, odwrażliwianiu psa na sygnały kojarzące się z wyjściem oraz na rzeczywiste wyjście opiekuna. W trudnych przypadkach warto sięgnąć po wsparcie w postaci farmakoterapii. Leki redukujące niepokój i lęk separacyjny są wskazane u zwierząt, u których inne formy terapii nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Redukcja lęku za pomocą farmaceutyków powinna być, dobrana do konkretnego przypadku i przeprowadzana pod okiem specjalisty.

Nieleczony lęk separacyjny jest przyczyną oddawania psów do schroniska. W skrajnych przypadkach zwierzęta są wywożone i porzucane w odległych od dotychczasowego domu miejscach lub poddawane eutanazji. Jeśli zauważyłeś u swojego psa objawy sugerujące możliwość występowania lęku separacyjnego, skonsultuj się z lekarzem weterynarii i zoopsychologiem. Trafna diagnoza i szybko podjęte leczenie zaoszczędzi niepotrzebnego stresu Tobie i zwierzęciu, i pomoże rozwiązać problem.

Jeżeli spotkałeś się z takim zachowaniem zwierzaka. Masz doświadczenie w pracy z psem z zaburzeniami. Podziel się nim w komentarzu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *